|
|
|
|
|
Seite 1/2 |
|
aus egener Produktioun! |
|
D 'geckigt Wëllkar as bal aus Westeuropa verschwonn. Éis Grousselteren hun et nach gutt an Erënnerung, well dëse „genügsame Gesell" demols fir vill Familljen e vun hire Grondliewesmëttel war. Am Geschmaach as d'echt lëtzebuerger Wëllkischmiel liicht batter, an der Faarf gro-gréng. ´t as nët ze verwiessele mat anere Wëllkarzorten, z.B. dem Silberbuchweizen. Domat kann e keng Stäerzele man! |
|
E Globetrotter am Éisléck D'geckigt Wëllkar, op Latäin „Fagopyrum tataricum"gehéiert zu der Famill vun de Knöterichgewächser (polygonaceae). Ët as virun e puer Jarhonnerten aus dem ostasiatische Raum hei ukomm. Bäi eis gouf et fréier haaptsächlich am Éisléck an de Louhecken ugebaut, nodem dës op de Stack gesat goufen. Och haut gët d'Wëllkar nëmmen a Stécker geséit, déi nët |
|
Rezepter: |
|
D´ Wëllkar gët nët gesprëtzt an ´t verdréit och keng chemisch Dünger! |
|
|
|
|
|
ApisJungels © |